Moja Pierwsza Olimpiada

Troszkę się spóźniłem, ale co tam, lepiej późno niż wcale ;)
Liczą się chęci, a te mam ogromne. Wszystko wymyśliłem sam. W realizacji projektu pomagała Babcia Ela, a Mama skręciła wszystko troszkę chaotycznie, za co przepraszamy, ale do dyspozycji mieliśmy aparat telefoniczny, a nie superową kamerę
Wyszło extra, straszną mieliśmy wszyscy uciechę :)

Do wykonania swojej własnej olimpiady będziecie potrzebować -
całą masę dużych kamyków
dwa długaśne patyki - ewentualnie szczoty do zamiatania
kawałeczek wstążeczki
starą plastikową butelkę
nożyczki
zapał - szczery, nie słomiany

chociaż może nieważne co macie, ważne żeby Wam się chciało. i żeby na koniec każdy dostał swój własny, śliczny puchar ;)

olimpiada from Ejnar on Vimeo.

piżamowe piosenki - część druga ;)

Gdyby ktoś szukał uśmiechu ;)

choreografia, scenariusz i reżyseria - JA

zdjęcia - Mama

przerwa na jedzenie ;) from Ejnar on Vimeo.

Smile :)

 Chyba nie ma co pisać :) Wszystko widać :)

Całkiem szczęśliwy ze mnie chłopaszek
Bieganie boso po trawie, kapiel pod gołym niebem, piła z Tatą, łażenie po płocie - nawet poparzony paluch, co nim próbowałem rozgrzany grill przesunąć, nie zepsuł mi humoru
Każdy mówił - NIE DOTYKAJ!!!!, ale wszyscy wiemy jak to w życiu bywa. Ja teraz też juz wiem...ale nie wiem czy zapamietam ;)

Wesołe Miasteczko

W niedzielę wybrałem się z Tatą do Wesołego Miasteczka.

Mama została sobie sama, a my zrobiliśmy sobie męskie przedpołudnie.

Było obłędnie, pewnie dlatego, że mam cztery lata, a to był mój pierwszy raz w tym miejscu. Tata mówi, że nic sie tu nie zmieniło odkąd był tam 100 lat temu ;) Ale mnie się podobało. Było kolorowo, superowo, niebezpiecznie...

Byliśmy w Domu Duchów (ale tam wszystko było na niby, więc się za bardzo nie bałem. a było czego, bo było ciemno, jak u nas w przedpokoju, kiedy zgasi się światło i były czaaaaszki....), na wielgachnej karuzeli z ogromniastymi samolotami (nic się nie bałem, Tata - trochę), na samochodach, które mają taki patyk i tam leci prąd i można sie nimi zderzać, na motorze, w kolorowym pociągu.

Z Wesołego Miasteczka przywiozłem sobie świetlisty miecz, mam go teraz pod łózkiem w razie ataku diabła. Wracając ze Szkocji dziadek Leszek, który przyjechał po mnie na lotnisko, opowiedział mi historię diabła z Łęczycy. Od tej pory mam pewne "obawy" co do tego "kogoś"...więc miecz jak znalazł. Idealny. Jakby co, to jestem uzbrojony ;)

A na koniec - ja :)

Talent i chęci po Mamusi ;) tak samo lubi i tak samo jej nie wychodzi ;)

Pewna pani - Katie Chernoff, powiedziała kiedyś: "Wyobraźmy sobie, jak cicho byłoby w lesie, gdyby śpiewały tylko najzdolniejsze ptaki.”

Z pewnościa byloby nudno ;)

Choroba na M

Śpię, a bałem się, że nie usnę. Dziś pierwszy raz w życiu byłem w kinie. Po mojej pierwszej wizycie w teatrze na "Rozbójniku Rumcajsie", ktora trwała mniej więcej 4 minuty wszyscy byli sceptycznie nastawieni do mojego kinowego wyjścia. Że niby znowu się przestraszę i zarządzę opuszczenie lokalu. Ale nie tym razem. Naczekałem się z dwa miesiące na ten film. Miałem obiecane, słowo się rzekło.
No i byłem w kinie pierwszy raz. Nie spanikowałem, nie usnąłem - choć tego też wszyscy sie bali. Byłem pod wrażeniem ogromniastym, wciąz chciałem jeszcze, wciąż nie mogłem doczekać sie JEJ... :)
Wciąż pytałem kiedy będzie i czy to już.... ta choroba na M...nie malaria, choroba kończąca się na Ć...nie marskość ;)

To Shira.... :)

Już w domu tuz przed snem Mama sama sobie przeczytała kolejny rozdział Dzieci z Bullerbyn, bo ja wciąz pytałem...

 - a jak ona się nazywała?

 - Shira

 - a te zęby kto ma?

 - tygrysy szablozębne....mam czytać dalej?

 - tak

.....

- a te zęby kto ma?

- tygrysy szablozębne....mam czytać dalej?

- tak...

- a jak ona się nazywała?

- Shira

.....

- a jak ona się nazywała?

- Shira

- a te zęby kto ma?

- tygrysy szablozębne....mam czytać dalej?

- tak

.....

- a jak ona się nazywała?

- Shira

- Shakira??????

;)

kolorowych snów

Szkocja w prezencie :)

Koniec przedszkola, tzn. koniec tego prawdziwego przedszkola, wytrwałem jakoś, mimo, że każdego poranka byłem gotów je rzucić. Poranne wstawanie, to nie jest to, co lubię najbardziej. Potem już jakoś samo idzie. Mycie zębólów (nie wiem jak się to pisze), rogal w sklepie obok i już przez bramą przedszkola odzyskuję dobry humorek. Najgorzej jest zacząć...jak ze wszystkim ;)
Ale to nie koniec. Teraz przede mną wakacyjne przedszkole. Nie wyjeżdżam nigdzie na wakacje, więc muszę zmienić lokal ;) będę chodził do przedszkola kawałek dalej od domu. Nic się nie da zrobić, wszystkie dzieci, które nigdzie teraz nie jadą czeka taki los ;)
Wakacje juz za mną... albo jeszcze przede mną, bo może za jakiś czas znowu gdzieś wyfrunę. Na razie dla przypomnienia, a dla Was dla przyjemności.
Taka jest moja Szkocja
 
szkocja from Ejnar on Vimeo.

Trzymajcie kciuki za mnie w poniedziałek, żebym się nie stresował rano i nie płakał za dużo, żebym był dzielny :) i żeby mi się spodobało wszystko.

Kto wygra mecz???